Een avondje in de trein

“Tien, tien, tien” schreeuwde een hut vol mensen (6 stuks inclusief mijzelf paste er exact in de hut, aan elke kant drie). Met flinke tegen zin boog ik voorover om het Mongoolse meisje van net 19, tien kussen op haar wang te geven. Ze bloosde ervan en was zo stil als een muis, alleen wat gepiep dus. De andere schaterde het uit van het lachen….
Hoe ik in deze situatie belande? Het begon allemaal een 5-tal uren eerder.

Samen met mijn “vrienden” Conner en Neow, die ik bij het instappen van de trans Mongolië trein had ontmoet (lees m’n andere verhalen voor details) en een hut naast mij sliepen, vonden we het om 19:00 (Moskou time) wel eens tijd voor een biertje. Omdat het onze laatste stop van de avond was besloten we een “goedkoop” biertje te kopen op het station en deze op te drinken in de hut van Conner en Neow. Dit bleek de eerste fout van de avond. De slimme Russen hadden in hun shop de letters bier naar het raam toe gedraaid. En niet te letters “non alcoholic”. Alcohol vrij bier. Dan konden er nog beter water drinken vonden we zelf. Om de teleurstelling te verwerken besloten we naar de restauratie wagon te gaan, om aldaar een “echt” biertje te nuttigen. Zo gezegd zo gedaan en rond 20:00 zaten wij onder het genot van een biertje te keuvelen over de verschillen tussen onze landen en wat het meeste vreemde voedsel in je land is. Weet je trouwens dat ze in de u.k. helemaal geen paardenvlees eten? Daarom was het schandaal een aantal jaar terug daar zo groot. Voor we het wisten hadden we een aantal biertjes op en was het bijna 12:00 uur. Tijd om te gaan slapen vonden we anders wordt de jetlag in Mongolië helemaal zo groot. De trein rijd namelijk op Moskou tijd, dus in de trein leef je ook op Moskou tijd. Het vreemde is alleen dat je al een aantal tijdzones verder bent en het dus om 18:00 (Moskou tijd) al donker wordt en het om 03:00 weer licht wordt. Helemaal vreemd wordt het als je ga bedenken dat het voor de mensen die je uit het raam ziet een andere tijd is als voor jou. Maar goed Conner, ik en Neow verlieten de restauratie wagon om ons richting onze hut te begeven. Toen we door de smalle gangetjes van de trein liepen werden we door een Mongoolse man letterlijk een hut in gesleurd. “Play cards, you play cards” is wat hij zei…..we keken elkaar lachend aan en zeiden “oké oké”.

Er bleken nog twee jonge Mongoolse meisjes in de hut te zitten en we namen plaats op de bedden. De Mongoolse man pakte een kussen, wikkelde het in dekens en gooide het op onze schoot. Het bleek de tafel te zijn. Nu was het tijd voor en potje kaarten. De lol kon beginnen. Mongoolse kaartspellen kunnen zo in jiskefet. Op het moment dat je denk dat je het snap gooit iemand opeens al zijn kaarten op tafel en zegt ” i win….”. Snap jij het nog? Wij niet in ieder geval. De verliezer moest van de Mongoolse man bier gaan halen bij een chinees waarvan hij de hut uitgebreid beschreef.
Conner kwam even later terug met 6 x een 0,75 Liter fles chinees bier voor omgerekend nog geen euro pet stuk. Je moet blijkbaar je handelaars kennen in de trein want in het restaurant betaal je €2,50 voor een halve liter. Nadat het bier rijkelijk vloeide en we nog steeds niks van het spel snapte was het tijd voor een potje Mongools Ezelen. Met 4 ipv 3 kaarten maar voor de rest exact hetzelfde als de Nederlandse variant. Dit ging me beter af en één van de Mongoolse meisje verloor. “Handen voor je ogen” schreeuwde de mongool en het meisje gehoorzaamde direct. Wij,
De drie “buitenstaanders”, keken elkaar verbaast aan. ” a or b” vroeg de mongool aan het meisje terwijl hij mij bij de letter B aanwees. Uiteraard zei het meisje B, ik heb ook altijd pech dacht ik. Opnieuw riep de mongool a of b en hield bij a 1 vinger in de lucht en bij b 10…..het meisje zei natuurlijk A…..”a or b” schreeuwde de man opnieuw terwijl de mongool bij a naar zijn wang wees en bij B naar zijn mond….het meisje zei gelukkig a….nu mochten de ogen open en was het aan mij om de opdracht uit te voeren. Tot hilariteit van de overige personen in de hut…. Hoe een saai dagje trein kan zijn…. het bleef nog lang gezellig, maar gelukkig voor Ruud zonder kaartspelletjes.

Een ding: Mongools kaarten, trap er nooit in! Levensles 237!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>