Een treinreis vol verassingen

Inmiddels zit ik zo’n twee dagen in de trein en heb ik voor het eerst mijn laptop uit de tas gehaald. Wat een belevenis en wat kijk ik er al tegen op om uit die trein te stappen. Dit is voor mij het ware leven, denk ik. Ik zal nog veel meemaken komend jaar en ik hoop de rest van mijn leven. Maar of er veel dingen zijn die tegen deze treinreis op kunnen vraag ik mij af. Misschien begint het afzien na 4 dagen pas te komen maar tot nu toe is het geweldig. Als je me nu vraag ga je mee volgend jaar, dan doe ik het zo weer.

Ik denk dat het komt door het primitieve, het chille, het eindeloze. Er is opeens geen haast meer. Je zit, je kan uren uit het raam kijken, je kan muziek luisteren, lezen als je wil en je heb geen last van een telefoon die afgaat. En iedereen beleeft het zo. Het klinkt vrij saai als ik het zo opschrijf maar het is gewoon moeilijk op papier te zetten.

Het begon bij vertrek al met mijn hut genoten. Twee Zweedse dames van in de 30. Op het eerste gezicht normale reizigers. Zei het niet dat ze doofstom zijn. Voordeel is dat ik lekker zou kunnen snurken en zingen in mijn slaap, ze horen me toch niet. Best een bijzondere ervaring om met mensen te communiceren via pen en papier. Maar het werkt.

Dan de hut naast me waar ik ook al direct contact mee had. Hier zitten twee gasten van ongeveer mijn leeftijd die elkaar ook niet konden voor de trip. Een geweldige gast uit Maleisië, die nu al 10 jaar in Engeland woont en een vrij rustige ier. De eerste woorden die ze trouwens tegen mij uitspraken was, Wodka? We zitten nu dus elke avond aan de wodka, soms een paar biertjes uit het restaurant, en het wordt steeds gezelliger. Ik heb al verschillende kaart spelen geleerd en een Zwitsers drankspel. Zwitsers hoor ik je denken. Ja inmiddels zijn er ook twee gasten uit Zwitserland bij komen zitten en een stelletje uit Zweden wat zo gek als een deur is. Maar genoeg over de mensen in de trein. Ik wilde gewoon even duidelijk maken dat het één pot gezelligheid is maar dat je ook gewoon uren en uren kan staren uit het raam.

Wat je dan vooral ziet is vuilnis, plastic. Waar Moskou super schoon wordt gehouden, is de rest van Rusland één grote vuilnisbelt. Zelfs op plekken waar je denk hier komt in geen 100 jaar iemand liggen hopen met plastic en hangen de bomen er vol mee. Het is eigenlijk best triest om te zien. Ook begrijp ik de mensen in de dorpen niet. Als het toch al zo’n bende is waarom gooi je je afval dan niet in de bossen. Nee ook de dorpen liggen vol met afval. Overigens zie je ook af en toe iemand door de hopen afval speuren naar… ja naar iets. Schrijnend is dan misschien wel om te zien dat er overal gaspijpen uit de grond komen. Wetend dat in Moskou de dikste auto’s rijden en mensen alle voetbalclubs van Europa opkopen betaald van het gas wat tussen deze houten in elkaar getimmerde huizen naar boven wordt gehaald. Als ik het al niet deed, zal ik in ieder geval weer met een ander oog naar het deuntje van Gazprom luisteren voor, tijdens en na CL wedstrijden. En dan de mensen in Groningen maar klagen….

En dan de Bosbranden. Overal zijn kleine brandjes en af en toe zeer grote. Waarom? Geen idee? Aangestoken? Het lijkt er wel op….maar waarom laat je ongecontroleerd hele stukken afbranden? Ik snap er niks van. Sneeuw heb ik ook genoeg gezien voor als je dan nog wilde weten.

Wat trouwens voor al onze NS-haters nog wel leuk is om te weten. De trein rijd exact op tijd. Op de minuut nauwkeurig komt hij op elke plaatst aan. En dat terwijl er soms 12 uur tussen twee stations zit. Doen ze best goed al zeg ik het zelf!

Nog iets te klagen dan….Ja het aantal Nederlanders. De twee avonden dat ik in het restaurant zat waren en meer Nederlanders dan mensen uit de rest van de wereld. Dat is dan weer een beetje jammer…

Maar het verhaal is weer lang genoeg, Ik zal nog een aantal korte verhaaltjes schrijven. Dan kunnen de liefhebbers gewoon elke dag even stiekem tussen hun werk door gluren en hoeven ze niet uren achter de PC te zitten.

En JA! Foto’s komen eraan. Maar dit kost gewoon wat meer tijd met op de computer zetten, uitzoeken, enzovoorts. En mijn accu van mijn laptop gaat dat niet leuk vinden zonder stroom in de trein!
Op naar Dag 3,4,5! (Bij het plaatsen van dit artikel zijn die al geweest, gevalletje WIFI)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>