Roadtrippen of flippen!

Dit verhaal is naar mijn mening veel te lang. Als ik het bij iemand op zijn of haar blog/website zou staan zou ik niet de moeite lezen om het (geheel) te lezen. Het is dan ook op eigen risico om hieraan te beginnen. Daarnaast kan ik je mededelen dat het niet heel boeiend is omdat het gewoon een samenvatting is van wat ik meegemaakt hebt. Geen gekkegeitjes dus dit keer! Maar voor wie geïnteresseerd is hoe dit weekje verlopen is, lees het met alle plezier! Google analytics zal verraden of jullie zijn afgehaakt na 1 minuut (na dit stukje dus) of dat jullie het geheel gelezen hebben. Er staan wel mooie plaatjes tussen het verhaal! Dus als je van prentenboeken houd moet je absoluut even door scrollen.

Roadtrippen of flippen!

 

Busje kamper op berg

Ons vervoermiddel aan de Oceaan!

Het is 19 Juni 2014. Voor de zoveelste keer moet ik concluderen dat ik weer geen werk heb kunnen vinden en dat het alweer de hele dag aan het regenen is. De “negatieve” cirkel waar ik mij nu al 2 weken in begeef lijkt geen einde te kennen. Logisch ook als het cirkel een cirkel is, want pak maar eens een stuk papier en een pen. Teken nu een cirkel. Nee niet een die je normaal even snel teken maar een goede, waarbij je eindigt waar je gestart ben. Zie je het, er is geen einde of start meer omdat deze exact op elkaar liggen. Dit in virtuele zin bedoel ik dus.

Opeens doet zich een duikplank voor op deze cirkel, zie het als een hoofdletter Q. 25 jarige Franse jonge dame zoekt brandstof delers in haar kamper. De kamper zal zich richting het warme noorden, nader te noemen Broome, begeven. Ik besluit dat dit misschien wel mijn enige uitweg uit de cirkel kan zijn. Je weet nooit hoe groot de Q geschreven wordt en wanneer je dus weer een duikplank tegen komt. Verstandig als ik ben bel ik direct om een afspraak te maken. Diezelfde middag zit ik op een bankje in het Centrum van Perth te praten met deze Franse dame. Ze blijkt direct in het weekend te willen vertrekken. Wel heeft ze naast mij nog 2 mensen nodig, om zo de kosten door 4 te kunnen delen.

Na enige sms contact de daaropvolgende dagen besluiten we op Zondag ochtend te vertrekken. Afscheid nemen van de mensen in het hostel waar ik de afgelopen 2 weken zeer goed contact mee had is het enige wat nog rest. Uiteraard, zoals het altijd moet zijn, bieden 2 van de Hostel gasten me nu een (goede) baan aan. Maar nu is de beslissing genomen en zondag ochtend 10 uur staat de kamper op mij te wachten. Snel instappend en een plekje voorin naast de chauffeur (of is het chauffeuse) verovert blijkt dat ze op het laatste moment nog 2 mensen heeft gevonden. 2 Duitse Dames. Dit wordt een hel of het paradijs is het enige wat ik op dat moment kan bedenken. 1 week met 3 vrouwen op een paar vierkante meter.

Als iedereen even later is ingestapt gaan we nog even wat boodschappen doen in Perth. Op dit moment Bestempel ik Susi ( 1 van de 2 Duitsers) direct als mijn grootste vriendin de komende week. Als een kleindochter van een ooit beroemde en beruchte leider uit haar land loopt ze door de supermarkt. Ze weet precies wat goed voor ons is de komende week, en ook wat niet. Fascinerend om te zien vind ik, maar ze mocht blij zijn dat ik er wel om kan lachen. Ik kan hier een hele lijst mensen neer gaan zetten die direct de tegen aanval hadden gezocht!

Na de supermarkt is het tijd om de trip daadwerkelijk te starten.

Eerste stop is het nambung National park. Dit wordt in alle boekjes en reisgidsen genoemd maar mij kan het niet echt bekoren. Goed het is bijzonder dat er zoveel stenen staan en het hoe en waarom zal ook wel bijzonder zijn maar het valt mij tegen. Als ik een reisgids zou schrijven zou ik wat anders zoeken. Maar goed het breekt de dag en we rijden door tot een uur of 18:00 s’ avonds om op zoek te gaan naar een gratis camping. Dit blijkt in dit gebied vrij lastig. Uiteindelijk besluiten we om 19:30 om maar gewoon een zijweg van de snelweg in te rijden en te parkeren langs de weg. Tentje bouwen, eten maken, slapen maar. Opstaan bij zonsopgang om de kans op vervelende agenten te verkleinen.

nambung National park

nambung National park

De volgende ochtend blijken we langs een landweg tussen een maisveld en een koolveld (sorry voor de kenners, ik kon er niet achter komen wat het was) te staan. De velden zijn hier net even groter als in Nederland en de dichtstbijzijnde boerderij was dan ook een klein stipje. Ontbijtje pakken en rijden maar weer!

We bezoeken vandaag de kust bij het plaatsje Kalbarri, best mooi eigenlijk al zeg ik het zelf. Alle uitkijkpunten en een aantal simpele “hike” routes gelopen. Als je ver in het water kijkt zie je ook nog wat walvissen rond spartelen. Best grappig. Na deze kustlijn bezoeken we, na water te hebben bijgevuld en de afwas gedaan te hebben bij een lokaal tankstation, het nabijgelegen national park ( Kalbarri national park). Uiteraard komen we weer gratis in het park door onze onderduik tactieken. Het park bezit diep uitgesleten “canyon’s” met een mooie rivier op de bodem. Ook bevind zich hier het beroemde venster of Loop of hoe hij ook genoemd mag worden. Het staat in elk toeristen boekje en is misschien daardoor minder indrukwekkend dan vooraf gedacht.

Kalbarri Kustlijn!

Kalbarri Kustlijn!

Als je dit gewoon was tegen gekomen was het best bijzonder geweest, maar meer dan een steen met een gat erin is het ook weer niet. Sorry, misschien ben ik een te nuchtere Hollander. Het uitzicht over de canyon was overigens wel heel bijzonder en mooi om te zien! Ja je leest het goed, ik kan ook positief over dingen zijn! Mijn mede reisgenoten willden helaas niet de wandeltocht naar de bodem van de canyon maken en dus vertrekken we weer over het boemel weggetje. Niet geasfalteerd, ik lijk wel terug in Mongolie! We rijden nog een aantal uur en zoeken in het donker een slaapplek op langs de weg. Omdat we de volgende ochtend (07:30 uur en nog een uur rijden) een speciale dolfijnen “show” willen bezoeken moeten we toch voor zonsopkomst alweer vertrekken. Bang voor een aanhouding betreffende wildkamperen zijn we dan ook niet.

Kalbarri National park!

Kalbarri National park!

De nacht was helaas niet één en al feest. Naast dat het koud was stond er dit keer ook erg veel wind. Ondanks dat dit mij had moeten waarschuwen had ik alle vertrouwen in mijn 10 euro tentje. Onterecht. Rond de klok van 1 uur werd ik wakker van de wind die langs mijn hoofd raasde. Opende mijn ogen en keek naar de meest prachtigste sterrenhemel die ik ooit gezien heb. Maar ook voelde ik mijn tenen niet meer. Mijn slaapzak is geschikt tot 5 graden Celsius. De (gevoels-) temperatuur lag daar nu duidelijk onder. Waar mijn buiten tent (er vanuit gaande dat als de binnentent een binnentent heeft zal buitenkant wel de buiten tent heten?) was gebleven was ook een raadsel. In het holst van de nacht moest ik op jacht naar mijn buiten tent. Na 10 minuten had ik deze eindelijk gevonden en stond ik voor de schier onmogelijke taak om deze met windkracht 10 weer om mijn binnentent heen te vouwen. Een half uur klungelen later was het mij eindelijk gelukt! Nu snel op jacht naar stenen. Met alle losse stenen die ik kon vinden heb ik mijn buitentent extra goed vastgezet. Het gebruik van haringen gaat namelijk nogal lastig als je op rotsen kampeer!

De volgende ochtend vroeg vertrekken we dus naar de dolfijnen “show”. Hoewel ik normaal helemaal niets met toeristische dieren dingen heb, of beter gezegd ze in de meeste gevallen verafschuw, kon ik dit wel waarderen. De Dolfijnen mogen absoluut niet aangeraakt worden omdat algemeen bekend is dat dit (zeer) slecht voor ze is. Dat ze dit in andere werelddelen nog leuk doen en er ook nog mensen zijn die met ze willen zwemmen als leuk toeristisch dingetje verafschuw ik dan ook wederom. Het gaat in dit geval om wilde doflijnen die al meer dan 100 jaar op vaste tijdstippen worden gevoerd door mensen. Van een grote groep dolfijnen zijn er overigens maar 5 die worden gevoerd voor het toeristische feestje. De rest krijgt absoluut niks en moet lekker zelf jagen. Omdat het elke dag op hetzelfde tijdstip is komen de beestjes aangezwommen, krijgen wat eten, en vertrekken weer in de zee. Leuk om eens een “wilde” dolfijn op enkele meters afstand te hebben gezien.

Bij het verlaten van de show jaagt mijn Duitse vriendin ons nog even in de kosten. Bij de uitgang vragen ze iedereen of ze betaald hebben en deze dame zegt doodleuk nee. Hierdoor moeten we alsnog even 10 dollar ophoesten voor 3 wilde dolfijnen. Geldklopperij! Overigens heeft Mathilde, onze Franse chauffeuse, de “show” niet bezocht. Ze heeft het de vorige keer al gezien en heeft toen problemen met de politie ondervonden omdat ze zogenaamd de dolfijnen zou hebben aangeraakt.

Dolfijnen show!

Dolfijnen show!

Leuke is dat ze om op ons te wachten parkeerde langs de weg, waar ze weer dood de politie werd aangesproken. Deze vonden dat ze aan het wildkamperen was i.p.v. aan het wachten. Vrouwen zijn helaas weer zo handig in het onderuit lullen (ik ben bang voor dolfijnen gebruikte ze als excuus, dat gelooft elke agent natuurlijk…) dat ze geen boute krijgen. Zou mijn nou weer niet lukken!

Hierna rijden we een stuk dezelfde weg terug en stoppen op wat een mooi uitzicht punt lijkt. Als we gestopt zijn herken ik dit punt opeens uit het holst van de nacht. Dit was onze slaapplek! De wind valt opeens ook te verklaren. We staan op een rots met een geweldig uitzicht over een eindeloze Indische oceaan! Later bezoeken we nog wat strandjes en uitzicht punten maar de middag is geboekt voor een lang stuk rijden. Weg uit deze koude omgeving. Als de avond begint te vallen stoppen we op een officiële gratis camping langs de weg, zoals die veel te vinden zijn hier. Geen gezeur met vroeg opstaan dus vandaag, een wc in de buurt en een tafel om een borrel te drinken! De nacht is ook een verademing. Waar ik de dag ervoor nog met mijn jas aan en bevroren voeten in een slaapzak lach, zou het nu geen probleem zijn om naakt te slapen. Heerlijk eindelijk weer warmte na bijna 3 weken kou en regen!

De volgende dag nemen we het er dan ook uitgebreid van op het nabij gelegen coral bay! Onze nieuwe stop! Lekker in het zonnetje liggen bakken, beetje voetballen en voor het eerst in mijn leven echt snorkelen. Best benauwd om te doen de eerste 10 minuten overigens. Tussen honderden vissen en het prachtig koraal is dit fantastisch! En dat gewoon aan het strand. Vanaf je handdoek loop je zo het water in zoals bij elk strand. Na een meter of 10 is er opeens een afgrond en zwem je boven koraalrif en de meest kleurrijke vissen.

Voetballen op strand Coral Bay!

Voetballen op strand Coral Bay!

Alle camera’s die ik mee heb ten spijt, ik mis nu toch nog een onderwater camera! Geen foto’s van dit spektakel dus voor jullie! Eind van de dag lopen we even naar de nabijgelegen camping om te douchen en ons water bij te vullen! Ideale budget tip, die jullie dan ook hier kunnen vinden! Op een camping, maar ook hotel en hostel, kun je vaak gewoon naar binnen lopen en gebruik maken van de douch, zwembad en andere faciliteiten! Sorry voor de mensen die nog nooit regels overtreden hebben het is stout, ik weet het!

Aan het eind van de dag nog even een paar uurtjes rijden om toch nog wat kilometers richting Broome te maken!
Op de Gratis camping van die nacht komen we “bij toeval” 3 vrienden van Mathilde (onze Franse Chauffeuse ja) tegen en 1 Australiër die ook een roadtrip maken. Het dak kan er gelijk vanaf! 4 Fransen bij elkaar, die praten natuurlijk alleen frans. En, zoals fransen horen te doen, zonderen ze zich ook gelijk af. Met ze 4’en in een camper zitten en de deur dicht! Leve de lol!

Groepsfoto met Fransen

Groepsfoto met Fransen

Slapen is dan ook de enige optie!

De volgende dag rijden we naar het Karijini National park. Onderweg verliezen we nog een zonnebril uit het raam (die we natuurlijk moeten zoeken want het is een lievelingsbril.) en rijden we nog verkeerd op een 4WD weg. Het is dus meer een dagje autorijden dan het bezoek van een national park. Uiteindelijk komen we rond de klok van 16:00 uur aan bij het park. Na een smoes te hebben gebruikt betreffende de entree (stout) kunnen we eindelijk nog een korte hike maken. Meer als een uur hebben we niet! Met de Fransen voorop is het een vrij lastige klim. Handen en voeten zijn nodig om overeind te blijven, de keuze om op slippers te gaan is dan ook geen gelukkige. Volgens de borden is het een klasse 4 van 6 klim, wat betekend dat hulpmiddelen al worden aangeraden! Lekker op slippers Ruud, terwijl op een randje langs de afgrond loopt en je een snelstromende beek/sloot/rivier over moet steken op gladde stenen! Laat je moeder het niet lezen! Beneden in een kloof komen we een ijskoud meertje tegen.

Hiken op slippers!

Hiken op slippers!

Heerlijk om even in te zwemmen vinden de Australiër (Clinton) en ik. De overige proberen het ook maar komen niet verder dan een korte duik. Het water is tegen de 0 graden aan gok ik! Heerlijk badderen.

Om 17:00 is het haast maken om terug te komen naar de auto’s. De schemering begint al te vallen en de klim wil je niet maken in het donker. Zeker niet op slippers! En zeker niet met alleen een korte broek en shirtje!

We kamperen op de officiële camping in het national park. We proberen nog onder de verplichte kosten uit te komen maar helaas wordt het 10 dollar per persoon. De eerste niet gratis nacht. Clinton en ik nemen het er maar van door een flinke borrel en Australische joint (wees gerust mijn getrainde rokers longen verlangen naar 1 haaltje alweer naar een goede slok drank, dat gaat me beter af) tot ons te nemen en daarna op jacht te gaan naar wilde dieren. Een kansloze missie van 2 aangeschoten mannen die gefrustreerd zijn door de fransen die zich weer hebben afgezonderd. De Duitse dames zijn er ook mee aan en gaan al slapen om 08:00 s ‘avonds! En terecht!

Karijini National park

Karijini National park

De volgende dag reserveren we volledig voor “wanddelen” door het nation park. Klimmen en klauteren is hier beter op zijn plaats! Wat geweldig om te doen! En dat op één van de mooiste plaatsen waar ik ooit geweest ben. Ik moet de rest van Australië nog zien, maar ik denk dat het mooiste al bezocht heb! Zwemmen onder een waterval, in een ander eeuwenoud Aboriginal meertje, klimmen langs rotswanden en meer onbeschrijfelijke ervaringen.

Einde van de dag rijden we nog een kleine 200 km richting Broome. Onderweg komen we een berucht Australisch fenomeen tegen: de Bosbrand. In de verte doemen grote rookwolken op we rijden er recht op af. Hoe meer we de rookwolken naderen hoe meer we hem beginnen te knijpen. Ze zullen de weg toch niet afsluiten of erger nog het vuur zal ons toch niet insluiten. De angst blijkt ongegrond maar ik ben nog nooit zo dicht langs een grote brand gereden. Aan beide kanten van de weg is op enkel meters afstand vuur te zien. We rijden dwars door een bosbrand heen. De niet voorspelde ervaringen zijn altijd de meest bijzondere! Tijd om een slaapplek te zoeken, het eind komt in zicht, nog een kleine 500 km te gaan tot Broome!

Met behulp van de geweldige wikicamp applicatie op de telefoon vinden we een gratis camping spot langs de weg. Na een kleine kilometer over een ongeasfalteerde weg recht de donkere busch in komen we op een open plek terecht. Er staat welgeteld 1 andere auto, met daarvoor 1 oude man op een stoel recht voor zich uitstarend. In de duisternis zonder zich te bewegen, alleen! Als we uitstappen om hoi te zeggen reageert hij niet. Vreemde zaak! De volgende ochtend is hij overigens verdwenen! Deze nacht heeft naast het gebruikelijke afzonderen van de fransen overigens geen noemenswaardige belevingen opgeleverd.

De volgende dag is het tijd voor de laatste of één na laatste etappe. Daar verschillende meningen over. We bezoeken na een kleine 100 kilometer een mooi strand om hier eens over te praten. Op praten loopt het overigens niet uit. Na een klein uur en een frans onderonsje lopen de fransen met 4 man sterk weg. 30 minuten later komen ze terug met de mededeling dat ze gedoucht hebben en dat we vertrekken. Het besluit is blijkbaar al genomen! En ik heb er vrede mee, met deze groep hoef ik niet nog een dag langer te reizen!

Ben trouwens blij dat ik met maar 1 Franse in de auto/camper zit! Van Clinton begrijp ik dat ze in zijn auto constant frans praten. Hij zit erbij als een joker, al mag je zelf verzinnen wat een joker in dit geval inhoud natuurlijk.

Na vertrek, onder protest van de Duitsers want die willen nog niet naar Broome vandaag, vertrekken we van het strand. Rond de klok van 20:00 uur komen we aan in Broome! Einde van deze roadtrip.

We kopen nog doos Bier om het einde te vieren. Dit wordt uiteraard door de 4 fransen in de camper gedaan terwijl de overige 4 de eerste contacten maken in het hostel in Broome.

De volgende dag nog even naar het strand en afscheid nemen en dan zit het er definitief op! Weg met de fransen! Tijd voor een nieuw avontuur. Een Ad op gumtree levert direct een baan op, maar dat is weer een ander verhaal!

Om nog even een zeer belangrijk Hollands feitje met jullie te delen: De totale kosten van deze week lagen lager dan het bedrag wat ik aan hostels betaal om te overnachten. Tel daarbij op dat ik 2250 km noordelijker en een hoop zon rijker ben en het was al met al een geweldige trip. Tot het moment dat de fransen erbij kwamen heel gezellig. En ik heb geweldige dingen gezien! Voor iedereen die ook dit stuk westkust van Australië wil zien, trek er meer dan een week vooruit. 1 week was te kort als je wandelen/klimmen/hiken leuk vind en ook nog wat meer als alleen deze hoogtepunten wilt bezoeken. Er schijnen nog zoveel mooie tochten zijn die je kunt maken! Het is absoluut de moeite waard en ik denk er serieus over om het nog eens te doen! Dat zegt genoeg lijkt me! Maar nu eerst de rest van Australië! Krokodillen paradijs Noord en Party kust Oost schijnen op me te wachten!

Denk overigens niet dat je nu alles weet van deze roadtrip, want natuurlijk stopten we af en toe ook om te tanken en boodschappen te doen. Maar dat maakt dit langdradige verhaal nog langdradiger!

Op naar een volgende Roadtrip maar nu eerst werken!

Kamperen in de outback!

Kamperen in de outback!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>