Ruud Boon Profvoetballer! Bijna!

Het is bijna half december in Sydney, hoogzomer en ik ben al enkele weken op zoek naar een baan. Zonder succes. Dagelijks ochtend ritueel is het afspeuren van alle advertentie websites, voor mensen die recentelijk in Australië zijn geweest zullen websites als Gumtree, seek en indeed bekend voorkomen, op zoek naar een baan. Vrij moedeloze bezigheid als het al weken niks oplevert maar we moeten door, hoewel meeste banen “via via” gevonden moeten worden blijf ik het ook online proberen. Scroll, klik, scroll, klik, opslaan, mailen, bellen en toegezegd krijgen dat ze terug bellen wat natuurlijk nooit gebeurd, mailen, scrollen klikken. De automatische piloot zit er uiteindelijk lekker in als mijn oog opeens op een advertentie valt. “Need soccer trainer form my 8yo sun, Friday, saturday and sunday! Pay $20 ph”. waarom weet ik nog steeds niet maar mijn gedachten dwalen af naar een half jaar eerder…

De leukste website van Australie!

De leukste website van Australie!

Al bijna 4 weken zonder voetbal! 4 weken! Dat is verdomme gewoon een maand! Ik begin ongeduldig te worden. Al 5 dagen opgesloten zitten in een trein zal er ook niet bij helpen. Ik moet mijn voeten laten spreken. Een gebruikte cola fles is het eerste wat ik vind. 2x, soms 3x en met een beetje geluk 4x hooghouden in het smalle gangetje van de trein gaat precies. Heerlijk weer even de benen laten spreken. Het is als een sigaret, een verslaving. Veel zullen het niet begrijpen maar het brengt je lichaam weer tot rust. Zelf een trap tegen een blikje of steentje op straat helpt daarbij. Het moet gewoon, anders raak je gestrest.

Terug in mijn kamer/cabine of hoe je het ook mag noemen ben ik weer helemaal ontspannen. Uren kan ik weer uit het raam kijken naar de voorbij razende mensen, dorpjes of dagen van natuur en bossen. Ik heb niet eens meer een idee wat ik die dag zag. Wel weet ik nog dat er enkele uren later op de deur geklopt werd. Neow vraagt of ik weer zin heb in een potje kaarten. Ze hebben goedkoop bier weten te kopen van een conducteur voor in de trein. Connectie van de Mongoolse man. Het kaartspel wat we speelden zal ik ooit nog wel eens uitleggen aan de geïnteresseerde, maar hou het erop dat we ons weer vermaakten.

Gedurende een van onze spellen, komt de Mongoolse man binnenstappen met een paar nieuwe biertjes. Een juiste timing al zeg ik het zelf. Hij komt erbij zitten en geen idee meer hoe we er op kwamen, ik gok dat hij mij die middag gezien moet hebben, begint hij over voetbal. Hij blijkt de eigenaar van één van de hoogste voetbalclubs in Mongolië te zijn. Betaald voetbal organisatie! Vraag een willekeurig iemand in Mongolië mijn naam en ze kennen mij. Hij vraagt mij of ik voetbal, omdat ik zo goed ben (de bevestiging dat hij mij gezien moet hebben). Nog niet geheel gelovend dat hij echt een bekende mongool is begin ik een verhaal dat ik voetbal in de 2e klasse zondag. Met mijn kwaliteit natuurlijk niet geheel ondenkbaar al zeg ik het zelf. Een klein leugen mag altijd. K.G.B.-6 speelt tenslotte over een paar jaar wel degelijk op dat niveau! Geloof me!

Voetbaltrainer en hotel eigenaar. VIP. Op de foto met Ruud Boon!

Voetbaltrainer en hotel eigenaar. VIP. Op de foto met Ruud Boon!

Hij blijkt meer onder de indruk dan ik had verwacht. Niet veel later, en ik weet zeker bij pas het 2e biertje, vraagt hij mij of ik niet voor hem wil spelen. Hij Is tevens de eigenaar van een hotel in het centrum van Ulaanbaatar en hij kan mij in eerste instantie gratis verblijf en gratis eten en drinken aan bieden. Ik denk dat ik gek wordt. Mijn kans om professioneel voetbal speler te worden! Ik, Ruud Boon, professioneel voetballer. Zie je het voor je? Voor heel even voel ik me tussen hemel en aarde. Zwevend zou je ook kunnen noemen. Maar helaas ben ik niet impulsief genoeg en zeg ik al vrij snel nee tegen hem. Mijn reisplannen naar Noord-Korea, China en Australië zouden in gevaar komen. Hoe overleef ik in een derde wereldland? Ik ben helemaal niet goed genoeg. Nee dit kan ik niet doen.

En dus blijft mijn enige balcontact in Mongolië beperkt tot het potje voetbal met de kleine jongen, beschreven in dit verhaal. Maar is dat niet waar het om draait? De boeren jongen in een derde wereldland, levend onder de door ons in het westen gestelde armoede grens, die een balletje trapt met een rijke Hollandse zoon welke profvoetballer had kunnen zijn in zijn land. En misschien, misschien wel zijn grote voorbeeld was geweest als hij ooit de kans had om tv te kijken of naar de grote stad te verhuizen.
Maar misschien was hij dat op dit moment ook wel. Voor heel even in ieder geval. Gewoon omdat hij ook met de bal speelde, net als hij. Gewoon omdat zijn trucjes de beste waren die hij ooit gezien heeft zijn leven. Gewoon omdat hij mij na wilde doen met een balletje achter het standbeen langs maar steeds op zijn muil belande. Had ik dit moeten op offer voor een bestaan in de grote stad, levend als een koning in dit land? Misschien was het maar goed zo!

Het voetbalstadion waar ik had moeten spelen!

Het voetbalstadion waar ik had moeten spelen!


En toch, hier in Sydney, droom ik vandaag nog even weg. Dat ik, die lompe voetballer van K.G.B. 6, daar op het veld had gestaan. Een stadion van 20.000 man, afgeladen vol om “die Hollander” te zien spelen. Juichend bij mijn eerste balcontact. Ik, Ruud Boon, Professioneel voetbal speler in een land waar de meeste mensen nog niet dood gevonden willen worden. In een land waar de natuur adembenemend is. En waar de hele stad uitloopt omdat er een oefenwedstrijd tegen een van de grootste ploegen van Europa gespeeld moet worden, AfC Ajax. Dat zou wat zijn…

Het enige voetbal wat Ruud Boon sindsdien nog speelde!

Het enige voetbal wat Ruud Boon sindsdien nog speelde!

Maar ik zit hier, in Sydney en het is inmiddels tijd om op interview bij een agency langs te gaan. Hopend op een Schoonmaak of bouwvakker baan. En dat is de realiteit!

2 thoughts on “Ruud Boon Profvoetballer! Bijna!

  • Johannes de Tak

    on

    Prachtig machtig verhaal!!

  • Stefan de Waard

    on

    Wat weer een werelds verhaal…Dit lezend in de rust van Ajax-Apoel, onderuitgezakt op de bank, met 2 biertjes voor mn neus, 1 voor mij en 1 voor mijn maat Down-Under. Helaas zal ik die dus ook moeten opdrinken;) Ga zo door met je verhalen Bono!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>