Slapen onder de brug

Hey Mark,
Hoe is het thuis? Alles goed met de vrouw en de dieren! Vast wel!
Ik zelf ben vandaag dan eindelijk vertrokken en ik denk dat je niet kan raden waar ik nu ziet. Het is inmiddels 6 uur en ik zie aan het eind van deze enigszins verwarmde gang langzaam de zon opkomen terwijl bij elke hap naar adem mijn scherm beslaat! Ik zit letterlijk onder de brug! Zie je het voor je? Probeer het je eens in te beelden, eenzaam met een laptop op schoot onder een ijskoude brug nog net niet aan de andere kant van de wereld, en ik voel me top! Er blijken dus toch bepaalde momenten te zijn waarom geld niet de reden is om je rijk te voelen. Oké, ik zal niet liegen het was even zwaar om van bepaalde mensen afscheid te nemen, naast jou, maar daar ben ik na deze avond al overheen.
Ik moet nog een uurtje voor de eerste bus op komt en ik weer terug naar het vliegveld kan keren. Het heeft zo zijn voordelen als je kieskeurig bent met je eten en besluit niet op het vliegveld te overnachten maar gewoon een nachtje door te halen in een volledig onbekende stad! En wat voor stad!
Riga is de meest bizarre, vette en levende stad waar ik in mijn leven ben geweest. Ik kom net een half uur geleden uit een volledig volle kroeg gerold. Maar kijk even op je klok! Het is Dinsdag na Pasen. De enigste kroeg in de wereld die nu stamp vol hoort te staan is de tuf in Bovenkarspel.
Ik heb ook alweer spijt dat ik dingen gepland heb op deze reis. Een enkeltje naar Riga bleek genoeg te zijn. In De kroeg waar ik uit kom rollen was een man die me mee wilde nemen naar Kalingrad. Nu moet ik, als ik weer eens internet heb want dat heb je hier namelijk niet onder bruggen, eerst maar eens opzoeken waar dat ligt. Maar dat was veel mooier en ouder als Moskou! Ik wilde bijna meegaan. Overigens sprak deze man geen woord Engels en had ik een tolk nodig om te communiceren, maar dit maakte het gesprek er wel mooier op. Een totaal onverstaanbare man die me omhelsd en mee wilde nemen naar een vreemde stad!
Op de achtergrond stond overigens een DJ te draaien welke in Nederland direct op de catwalk mag komen. Daar konden de zangeressen in de tuf maandag niet tegen op! En om het verhaal nog mooier te maken; een Mick Jagger look-a-like van een jaar of 60 stond de hele tijd met twee rietjes tegen de muur te slaan. En ondertussen was er nog een man die aan mij woordjes in het Lets ging vragen terwijl hij ondertussen met één of andere injectienaald van alles in zijn holle kiezen aan het spuiten was. Één groot feest dus.
Nou moet ik helaas toegeven dat ik hier pas rond een uur of half 4 ben binnengestapt. Daarvoor heb ik heel verstandig nog even 2 uur lopen slapen onder deze geweldige brug. Ik denk zelfs dat ik zwerver had moeten worden! Het ziet er ongebruikt uit en ik kan niet geloven dat er betere plekjes in deze stad zijn!
Daarvoor heb ik overigens nog een aantal uur in een irisch pub rondgehangen. Hier kwam ik beroepsvliegers tegen! Geen burgerluchtvaart vliegers maar echte stoere militairen! Uit alle NAVO landen behalve Nederland. Wij hebben onze vliegtuigen blijkbaar verkocht. Hoewel ik een Engelse vlieger in Amerikaanse dienst sprak die altijd feest had met de Nederlanders in opleiding, die nu in California zitten. Ook was hij al vaak in Nederland geweest maar Amsterdam was maar een saaie rot-stad! En ik maar opscheppen dat ik uit Amsterdam kwam! Nee Arnhem is de placet to be volgens de Amerikaanse luchtmacht! Overigens was ik wel even bang toen ik vertelde dat ik naar Rusland EN Noord-Korea ging. De mannen zitten hier met ze alle te wachten tot dat ze de russen in Oekraïne eindelijk plat mogen gooien, komt er ineens een Nederland die “overloopt” naar de staatsvijand nummer 2 en 3 (1 zijn nog altijd alle moslims).
Gelukkig konden ze er wel om lachen, zwaaiend met mijn visums in de hand! Ik kreeg zelfs gratis bier als ik maar beloofde dat ik ooit een Amerikaanse soldaat in Nederland een biertje zou geven.
Als je je trouwens nog afvraagt waarom alle bussen in Rotterdam zo aftands zijn, ze rijden eerst 10 jaar hier op het vliegveld. Alle bussen die pendelen tussen de gate en de vliegtuigen zijn vol gestickerd met RET en andere Nederlandse teksten! Blijkbaar worden ze eerst grondig getest door de letten. Maar goed ook want je weet het nooit met die Rotterdammers.
Nou mark, ik ga er een eind aan breien! Eigenlijk zou ik nog veel meer met je willen delen en bepaalde verhalen heb ik ook afgekort, maar uit ervaring weet ik al dat dit verhaal te lang is. Het aantal personen wat deze laatste zin zal lezen is op één hand te tellen!
Hopelijk volgen er meer van deze dagen!
Groeten aan je vrienden en geniet van het leven!
Xx’jes

Je PEN-vriend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>